Salwin Sittaung and the Irrawaddy River in the 9th century AD from the lower reaches of the Yangtze River in China. In the east of the They have gradually moved to the mountains of Shan Roma and have been living steadily. The Kayan ethnic group does not move in groups like other mountain ethnic groups. From ancient times until today, the Kayan ethnic group has lived in Mobre Mountain and Phegon Township west of In, Biking, Sisu, Sinaite, Lai area, Dee Mosso Township, Loikaw Township, They have always lived on the great Shan Roma Mountains between the Ping Laung border and the Ping Mana Plain. Kayan Karen Kayah Gemo, Gebara This friend Instead, The ethnic groups in between are descended from the same ethnic group.
The beauty of the beauty of Kayan Yumei’s dress, which is famous in the world.
Kayan women’s clothing remains a wonder in the middle of the world. their necks, It is a common knowledge that the body parts from the wrists to the elbows and from the ankles to the knees are wrapped and decorated with bronze rings. If you weigh the copper plates on the whole body, the total weight is no less than 60 pounds (about 17 pounds). It is very surprising and commendable that women can carry that weight in their bodies and carry out their eternal duties. Therefore, they are considered as the world’s wonder women around the world. Today’s young Kayan women don’t wear brass rings, tying knots according to the times. However, most of them maintain their culture and customs without losing them. By preserving the traditional culture. Because of the encouragement of the parents, It can be seen that the practice of wearing bronze rings is still being made.
Kayan women start to wrap around the gong from the age of 5, and when they start tying, they wrap 2 to 3 gongs, and when they are over 10 years old, they remove the 3 or 4 gongs that their five-year-old daughter used to wrap and wrap up to 10. If you are over 20 years old, you will go around again from fifteen to twenty years old. To stabilize the copper coils wrapped around the neck, there are copper coils wrapped separately on both shoulders below the neck. The copper rings wrapped around the necks of Kayan women are not wrapped in a single ring, but a length of copper rod is wound like a coil. The size of the bronze medal is slightly smaller than the size of a woman’s pinky finger. Kayan women wear not only copper necklaces but also silver plates around their necks. Loafers Coins are drawn together and decorated. Even if you take off the copper plates, the neck will not budge. In the past, it was thought that the neck would be a little narrower and longer, but when the X-ray was taken, that idea was invalidated. The reason is that the neck is not elongated because of the brass ring, but because of the weight of the brass ring on the neck, the collarbone ribs and spine are bent downwards.
To this day, there is no specific evidence as to why the Kayan women wear bronze bracelets. Although they have not been able to find out yet, I will express some of the opinions handed down by the elders and the young.
It is said that they are tied to bronze rings and weights so that they cannot escape from one ethnic group to another.
The Kayans are believed to be descended from the dragon race, so they wrap themselves in bronze to look like a dragon.
Unmarried, unmarried immature It is also good that you can identify it by looking at the copper wrapping.
-In ancient times, when one group of people fought against another, the winner captured the loser and wrapped them in bronze to prevent them from escaping.
When Kayan women travel in the deep forest, to avoid the attack of wild animals.
The Kayans used to mine gold. gold and silver with silver mines, Because they were rich in jewels, the soft golden rod, They used to wear gold and silver with silver sticks, and when gold and silver were scarce, they changed to bronze.
The Kayans once visited the Shwedagon Pagoda, but there is no specific historical record other than the opinion that they wrapped their necks around the pagoda due to the abundance of gold and silver jewels in their area.
Until now, many people have been interested in whether the health of Kayan women can be affected by wearing a copper necklace around the neck. If we have to give answers to the questions of whether it can shorten the life span or hinder the growth of the population, then we must know that it does not cause any harm. In addition, it is also known that the beauty painting of bronze rings is not particularly harmful to health. In any case, every nation Every nation has its own beauty. Women are the ones who want to be more beautiful than the beauty provided by nature. Women are different from each other in creating and painting to make themselves beautiful. They want to innovate with their own ideas and tools that are close at hand. In accordance with the place of residence and the ethnic culture, the appropriate dress and dress and knots are different, each school, each village, each mantra has been recorded in an endless way. It can be said that the beauty of the Kayan women in Myanmar is unique among the women who decorate themselves in such a unique and sophisticated way.
Not only the population in Myanmar is small, but the Kayan women, who are not well known, are beautiful and mysterious, and will never be forgotten.
Chapter nine. . An article by Khunni Kolas, a columnist from the Union Ethnic Development Institute 1989-90 magazine commemorating the 7th anniversary of silver, is quoted.
Kayan people
Contact
Khamee Media Group
KMG ✅.
ကယန်းလူမျိုး အမျိုးသမီးများ၏ ကြေးစွပ် ဓလေ့
ကယန်းလူမျိုး များသည် အခြားမဟုတ်လည်ပင်းတွင် ခွေစွပ်ထားသော အမျိုးသမီးများ ကြောင့် ကမ္ဘာကပင် စိတ်ဝင်စားကြ သည်ကို လူတိုင်းသိရှိပြီး ဖြစ်လေသည်။ ကယန်း ဟူသောစကား သည် (ကမ်းယန့်)မှဆင်းသက် ပြောင်းလဲ လာသော စကား ဖြစ်သည်။ (ကမ်း) ဟူသော အဓိပ္ပါယ်မှာ နယ်မြေဒေသ၊ နယ်ပယ်၊ ဧရိယာ သတ်မှတ်ထားသော မြေသား အကျယ်အဝန်း ဖြစ်၍ ၊(ယန့်) ဆိုသည်မှာ စွဲစွဲ မြဲမြဲရှိခြင်း၊ အတည်တကျ ရှိခြင်းဟု အဓိပ္ပါယ် ဆောင်သည်။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ကယန်း၏ အဓိပ္ပါယ် မှာ နယ်မြေဒေသ တစ်ခုအတွင်းအတည်တကျ နေသော သူများကို ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အား (ပဒေါင်) ဟု ခေါ်လျှင် နှစ်သက်လေ့မရှိပေ။ ပဒေါင် ဟုခေါ်ဆိုခြင်း မှာ ကယန်းဘာသာစကား မဟုတ်ပဲ ၊ ရှမ်းဘာသာစကား (ယန်းပဒေါင်း) ဟု အဓိပ္ပါယ်ရှိရာရှမ်းဘာသာ စကားဖြင်း ယန်း= ကရင်မျိုးနွယ် ၊ ပဒေါင်း= ကြေးပတ် ဖြစ်ရာ ယန်းပဒေါင်းကို ကြေးခွေစွပ်ထား သော ကရင်လူမျိုး ၊ရှမ်းဘာသာစကားဖြစ်သော ယန်းပဒေါင်း မှတွင်လာခြင်း ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကယန်း ပဒေါင် တို့သည် အခြားတိုင်းရင်းသာ များနည်းတူ မွန်ဂိုကုန်းမြင့် ဒေသမှ ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ အရပ်သို့ တရွေ့ရွေ့ ဆင်းလာကြရာ မှ ယန်းစီမြစ် နှင့် ဟန်ဟို မြစ်ဖျားတွင် နေထိုင်ခဲ့ဖူး သဖြင့် ယင်းဒေသ များမှ ဆင်းသက်လာသည်ကို အစွဲပြု၍ ကယန်းဟု ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည် ဟုယူဆခဲ့ကြသည်။
တရုတ်ပြည် ယန်စီ မြစ်ဝမ်းဒေသ မှ အေဒီ ၉- ရာစု တွင် သံလွင် စစ်တောင်း နှင့် ဧရာဝတီ မြစ်၊ ရမည်းသင်း အရှေ့ဘက်၊ ရှမ်းရိုးမ တောင်တန်း များပေါ်သို့ အဆင့်ဆင့် ပြောင်းရွှေ့ကြပြီး စွဲစွဲ မြဲမြဲ အတည်တကျ နေထိုင် လျက်ရှိကြသည် ။ ကယန်း လူမျိုးစုတို့သည် အခြားတောင်ပေါ်တိုင်းရင်းသား များကဲ့သို့ အုပ်စုလိုက် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လေ့ မရှိကြပဲ ရှေးပဝေဏသီ ခေတ်ကာလ မှသည် ယနေ့ထက်တိုင်အောင် မိုဗြဲတောင်ပေါ် နှင့် အင်း၏ အနောက်ထက်ကမ်း ဖယ်ခုံမြို့နယ် ဘီကင်း ၊ဆီးဆူး၊ စနိုက် ၊လအိဒေသ၊ ဒီးမော့ဆိုမြို့နယ်၊ လွိုင်ကော်မြို့နယ်၊ ပင်လောင်းနယ်စပ် မှ ရမည်းသင်း ပျဉ်းမနားလွင်ပြင် အကြား တို့တွင် ရှိသော ရှမ်းရိုးမတောင်တန်း ကြီးများပေါ်တွင် အမြဲပင် နေထိုင်လျက်ရှိကြသည်။ ကယန်း၊ ကရင်၊ ကယား ဂေမို၊ ဂေဘား၊ ယင်းဘော်၊ ယင်းတလဲ၊ ယင်းကြား စသည့် လူမျိုးစုတို့သည် လူမျိုးတူ အုပ်စုတစ်ခုတည်းမှ ဆင်းသက်လာ ကြသည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထင်ရှားလှသော ကယန်းပျိုမေတို့၏ ဆင်ယင် ထုံးဖွဲ့မှုအလှ။
ကယန်းအမျိုးသမီးတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ ကမ္ဘာ့အလယ် အံ့ဖွယ်တရပ်အဖြစ် တည်ရှိနေပေသည်။ သူတို့၏ လည်တိုင်၊ လက်ကောက်ဝတ် မှတံတောင်ဆစ်အထိ နှင့် ခြေမျက်စိမှ ၊ဒူးဆစ် အထိ ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းများ တွင်ကြေးခွေ များဖြင့် ရစ်ပတ်ခွေလျက် အလှဆင် ဝတ်စားတတ်သည်မှာ အများအသိပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်ရှိ ကြေးခွေများကို ချိန်တွယ် လိုက်မည် ဆိုပါက စုစုပေါင်း အလေးချိန်မှာ ပေါင် ၆၀ (၁၇ ပိဿာ ခန့်)ထက်မနည်း ရှိလေသည် ။ ထိုအလေးချိန်တို့ကို ခန္ဓာ ကိုယ်တွင် သယ်ပိုးပြီး အမျိုးသမီိးတို့၏ နိစ္စဓူဝ တာဝန် တို့ဆောင်ရွက် နိုင်သည်မှာ အလွန်ပင် အံ့သြ ချီးကျူးဖွယ် ဖြစ်ပါ သည်။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ် အမျိုးသမီးများဟု ကမ္ဘာတဝှမ်း မှသတ်မှတ်ထား ကြခြင်းဖြစ်ပေသည် ။ ယနေ့ခေတ် ကယန်း အမျိုးသမီးငယ် များသည် ခေတ်နှင့်အညီဆင်ယင် ထုံးဖွဲ့လျက် ကြေးကွင်းစွပ်သော အလေ့ကိုမပြုလုပ်ကြပေ ။ သို့ သော်လည်း အများစုမှာမူ မိမိတို့ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံကို မပျောက် မပျက်အောင် ထိန်းသိမ်းသော အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိရိုးဖလာ ယဉ်ကျေးမှုကို ထိမ်းသိမ်းသော အားဖြင့် လည်းကောင်း ၊ မိဘများ၏ တိုက်တွန်း နှိုးဆော်မှုကြောင့်လည်းကောင်း ၊ ကြေးကွင်းစွပ် အလေ့ကို ဆက်လက် ဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့နေလျက်ရှိသေး သည်ကိုတွေ့ရသည် ။
ကယန်း အမျိုးသမီးတို့သည် အသက် ၅ နှစ်အရွယ် မှစ၍ ကြေးခွေပတ်လေ့ရှိပြီး စတင်ခွေပတ်ချိန်တွင် နှစ်ခွေမှ သုံးခွေ အထိ ခွေပတ်ကာ အသက်ဆယ်နှစ်ကျော်လျှင် ယခင် ငါးနှစ်သမီး က ရစ်ပတ်ခဲ့သော ကြေးခွေ သုံးလေးခွေကို ဖြုတ်ပြီး ဆယ်ခွေအထိ ရစ်ပတ်သည် ။ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်လျှင် ကြေးခွေ တစ်ဆယ့် ငါးရစ်မှ နှစ်ဆယ်ရစ် အထိခွေပတ်ပြန်သည်။ လည်တိုင် အတိုင်း အထက်ပါ ရစ်ပတ်ထားသော ကြေးခွေများ တည်ငြိမ်စေရန် လည်ပင်းအောက်ခံ ပုခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် သီး ခြားရစ်ပတ်ထားသည့် ကြေးခွေများလည်း ရှိပြန်သည် ။ ကယန်း အမျိုးသမီးတို့၏ လည်တိုင်မော့ဖော့ယောင်းပေါ်တွင်ရစ်ပတ် ထားသော ကြေးခွေတို့သည် တကွင်းစီစွပ်ထားသည် မဟုတ်ပဲ ကြေးချောင်းအရှည်ကို ကွိုင်ကဲ့သို့ရစ်ထားခြင်း ဖြစ် ပါသည်။ ကြေးခွေ၏ အရွယ်အစားမှာ အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ သာမန်လက်သန်း အရွယ်ထက် အနည်းငယ်သာ သေးသည် ။ ကယန်း အမျိုးသမီး တို့၏ လည်ပင်းတွင် ကြေးခွေသာမကပဲ ငွေပြား ၊ ဘော်ပြား ၊ ဒင်္ဂါးပြား ၊ကိုတွဲလွဲ ဆွဲ၍ အလှဆင်ကြသည် ။ ထို ကြေးခွေများကို ပြန်ဖြုတ် လိုက်လျှင်လည်း လည်တိုင်သည် မည်သို့မျှ ယိမ်းယိုင်ခြင်းမရှိပေ ။ ရှေးက လည်တိုင် အနည်းငယ် သွယ်၍ ရှည်လာ မည်ဟု ယူဆကြသော် လည်း ဓါတ်မှန် ရိုက်ကြည့်သော အခါ ထိုအယူအဆ ပျက်ပြယ်သွား ရပေသည် ။ အကြောင်းမှာ ကြေးကွင်းကြောင့် လည်ပင်း ရှည်ထွက်လာရ သည်မဟုတ်ပဲ လည်ပင်းတွင် စွပ်ထားသော ကြေးကွင်းအလေး ချိန်ကြောင့် ညှပ်ရိုး နံရိုးနှင့် ကျောရိုးများ အောက် ဘက်သို့ ကိုင်းညွတ် နိမ့်ဆင်း သွားသည်ဟု သိရပါ သည် ။
ကယန်း အမျိုးသမီးတို့သည် အဘယ့်ကြောင့် ကြေးခွေပတ်ကြသည့် အကြောင်းအရင်း ကိုမူ ယနေ့တိုင် အထောက်အထား များ အတိအကျမရှိ ၊ သိရှိနိုင်ခြင်း မရှိကြသေးသော် လည်း သက်ကြီးစကား သက်ငယ် ကြား အနေဖြင့် လက်ဆင့်ကမ်းလာ သော ထင်မြင်ယူဆချက် တချို့ကို ဖော်ပြပါမည် ။
-လူမျိုးတစ်အုပ်စု မှ တစ်အုပ်စုသို့ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ကြေးခွေများနှင့် အလေးစီးတွယ်နှောင်ထားသည် ဟုလည်းကောင်း။
-ကယန်းတို့သည် နဂါးမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ယုံကြည်လျက်ရှိခြင်းကြောင့် နဂါးနှင့် အသွင်တူရန် ကြေးခွေရစ် ပတ်သည် ဟုလည်းကောင်း။
-အပျိုစစ်မစစ်၊ အရွယ်ရောက် မရောက်၊ ကြေးခွေရစ်ပတ် ထားသည်ကို ကြည့်ခြင်း အားဖြင့်သိရှိခွဲခြား နိုင်သည် ဟုလည်း ကောင်း။
-ရှေးခေတ်က လူမျိုး တစ်အုပ်စုနှင့်တစ်အုပ်စု တို့ တိုက်ခိုက်ကြပြီး နိုင်သူက ရှုံးသူကို ဖမ်းယူသွားလေ့ရှိရာ ထွက်မပြေးစေ နိုင်အောင် ကြေးခွေ ရစ်ပတ်ထားသည် ဟုလည်းကောင်း။
-ကယန်း အမျိုးသမီးတို့ တောနက်ကြီးထဲတွင် ခရီးသွား လာလျှင် သားရဲတိရိစ္ဆာန်များ ၏ရန်မူခြင်းမှာကင်းဝေးစေရန် ဟု လည်းကောင်း။
ကယန်းတို့သည် ရှေးအခါက ရွှေတွင်း၊ ငွေတွင်း များဖြင့် ရွှေငွေ၊ ရတနာ များပေါများသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသဖြင့် ပျော့ပျောင်း သော ရွှေချောင်း၊ ငွေချောင်းများဖြင့် ရွှေတွဲလဲ ၊ငွေတွဲလဲ ရစ်ပတ်ဝတ်ယတ်ဆင်ကြ ရာမှ ရွှေငွေ ရှားပေါးသော အခါ ကြေးခွေ သို့ ပြောင်းလည်း ဝတ်ဆင်လာကြ သည် ဟုလည်းကောင်း။
တစ်ချိန်က ကယန်း တို့သည် ရွှေတိဂုံ စေတီတော်မြတ်ကြီး ကို ဖူးမျှော်ခဲ့ရာမှ မိမိတို့ဒေသတွင် ရွှေငွေ ရတနာ ပေါများသည့် အလျောက် မိမိလည်တိုင်ကို စေတီပမာ ရစ်ပတ်ထားသည် ဟုလည်းကောင်း ထင်မြင်ယူဆ ချက် များမှ အပ အခြား တိကျသော သမိုင်း မှတ်တမ်းမျိုး မတွေ့ရသေးပေ ။
ယခုချိန်အထိ လူအများစိတ်ဝင်စားနေကြသလို လည်တိုင်တွင် ကြေးခွေ စွပ်ထားမှုကြောင့် ကယန်းအမျိုးသမီးလောကတွင် ကျန်းမာရေး ထိခိုက် နိုင်သလော ၊ သက်တမ်းတို နိုင်သလော ၊လူဦးရေ ပေါက်ဖွား မှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေသလော ဟူ သည့်မေးခွန်းများအတွက် အဖြေပေးရမည် ဆိုလျှင် မည်သည့် အန ္တရာယ် ထိခိုက်မှု တစုံတရာ မှ မဖြစ်စေကြောင်း သိရပါ သည် ။ ထို့ပြင် ကြေးကွင်းစွပ် အလှအပ ခြယ်သမှုသည် ကျန်းမာရေး အတွက် ထူးခြားစွာ အန ္တရာယ် မဖြစ်စေကြောင်းလည်း သိရပါသည် ။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ လူမျိုးတိုင်း ၊ လူမျိုးတိုင်း အလှကိုယ်စီ ရှိကြပါသည် ။ သဘာဝ မှပေးအပ်ထားသော အလှ အပထက် ပိုမို လှချင်သူများမှာ အမျိုးသမီး များပင် ဖြစ်သည် ။ အမျိုးသမီးများသည် မိမိကိုယ်ကို လှပစေရန် ဖန်တီးဆေးခြယ် ပြုပြင် ကြရာတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီကြချေ ။ မိမိ တို့၏ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူး နှင့် နီးစပ်ရာ လက်လှမ်းမီရာ အထောက် အကူ ပစ္စည်းများ နှင့် ဆန်းသစ်စွာ ပြုပြင် လိုကြသည် ။ နေထိုင်ရာ အရပ်ဒေသ နှင့် လူမျိုးစု ယဉ်ကျေးမှုတို့ နှင့်အညီ သင့်လျော်သော ဝတ်စား ဆင်ယင် ထုံးဖွဲ့ပြုပြင် ချယ်သမှုများမှာ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားလျက် တကျောင်း တစ်ရွာ တစ်ဂါထာ ဆန်း ဆိုသလို မှတ်တမ်းတင် ထား၍ပေ မဆုံးနိုင်အောင်ဖြစ်ရသည် ။ ထို ကဲ့သို့ထူးခြား ဆန်းပြားစွာ အလှဆင် တတ်သော အမျိုးသမီးထု ထဲမှ မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကယန်း အမျိုးသမီးတို့၏ အလှအပ ခြယ်သမှုကဖြင့် တမူထူးခြား လှသည် ဟုဆိုရပေမည် ။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် လူဦးရေနည်းပါးရုံ သာမက လူသိနည်းပါး လှသော ကယန်း အမျိုးသမီးတို့ကို တစ်ခါမြင်ဖူး ရုံနှင့် တသက်မ မေ့နိုင်စရာ ဖြစ်သော ဆန်းကြယ်လှပသည့် ဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့မှုကား အံ့သြ၍ မကုန်နိုင်ဖွယ်ပင် ။
စာကိုး။ ။ ပြည်ထောင်စု တိုင်းရင်းသား ဖွံ့ဖြိုးရေးသိပ္ပံ ၁၉၈၉-၉၀ ငွေ၇တု အထိမ်းအမှတ် မဂ္ဂဇင်းမှ ဆောင်းပါးရှင် ခွန်နီ ကောလတ်စ် ၏ ဆောင်းပါး ကို ကိုးကားထားပါသည်။
ကယန်းလူမျိုး
Contact
Khamee Media Group
KMG✅
Women of the Kayan tribes( Myanmar (Burma)) identify themselves by their forms of dress. Women of the Kayan Lahwi tribe are well known for wearing neck rings, brass coils that are placed around the neck, appearing to lengthen it. The women wearing these coils are known as “giraffe women” to tourists and Padaung (Yan Pa Doung) is a Shan term for the Kayan Lahwi. Girls first start to wear rings when they are around 5 years old. Over the years the coil is replaced by a longer one and more turns are added.
The weight of the brass pushes the collar bone down and compresses the rib cage.
The neck itself is not lengthened; the appearance of a stretched neck is created by the deformation of the clavicle.
Many ideas regarding why the coils are worn have been suggested, often formed by visiting anthropologists, who have hypothesized that the rings protected women from becoming slaves by making them less attractive to other tribes. It has also been theorised that the coils originate from the desire to look more attractive by exaggerating sexual dimorphism, as women have more slender necks than men. It has also been suggested that the coils give the women resemblance to a dragon, an important figure in Kayan folklore.The coils might be meant to protect from tiger bites, perhaps literally, but probably symbolically.
Kayan women, when asked, acknowledge these ideas, and often say that their purpose for wearing the rings is cultural identity (one associated with beauty).
The government of Myanmar began discouraging neck rings as it struggled to appear more modern to the developed world. Consequently, many women in Myanmar began breaking the tradition, though a few older women and some of the younger girls in remote villages continued to wear rings. In Thailand the practice has gained popularity in recent years because it draws tourists who bring revenue to the tribe and to the local businessmen who run the villages and collect an entry fee of 250 baht per person. The Karenni National People’s Liberation Front (KNPLF), an armed cease-fire group, have made attempts to invite the Kayan to return to Kayah State to set up their own tourist villages
𝐍𝐆𝐀𝐖𝐍 𝐂𝐇𝐈𝐍 𝐇𝐈𝐒𝐓𝐎𝐑𝐘 